Ik heb de Traction al ruim een kwart eeuw in mijn bezit. En bij het wegvallen van de APK is de Traction al ruim 20 jaar niet meer door een monteur gezien. Ik doe het onderhoud naar eer en geweten helemaal zelf. Maar ik ben natuurlijk geen geschoolde monteur en kan best zaken over het hoofd zien. Daarom is het een goed initiatief van de TAN dat je op vrijwillige basis je Traction eens door andere ogen kan laten bekijken. Mijn Traction is 71 jaar oud, nooit gerestaureerd en verkeert nog grotendeels in dezelfde staat dan toen zij in 1955 de fabriek aan de Quai de Javel verliet. Kan een dergelijke auto na 71 jaar nog veilig aan het verkeer deelnemen? Vandaag gaan we het zien. Ik had 75 kilometers voor de boeg van Uithuizermeeden naar Drachten. Lekker ‘bovenlangs’ om de snelweg te vermijden. Op nog geen 10 kilometer van huis zag ik een groot beest in de berm staan. Eerst dacht ik dat het een ree was. Maar op nog geen 100 meter voor mij stak het rustig de weg over. Het was een wolf! Ik was redelijk onder de indruk een wolf van zo dichtbij te zien. Ik had nog niet gehoord dat er wolven door het Hogeland zwierven. Verder een mooie tocht gereden door karakteristieke dorpjes zoals Baflo, Eenrum, Zoutkamp, Twijzel om na een dik uur Drachten binnen te rijden. Bij de garage van Edwin Dijksterhuis aangekomen stond de eerste Traction al op de brug. En minstens zo belangrijk; de koffie, gezet vanuit de camper van Libbe, stond ook klaar om genuttigd te worden. Leuk om weer bij te kletsen met de Traction vrienden. Maar de hoofdzaak was natuurlijk de technische controle van de Tractions. Edwin liet zich niet afleiden en liep de Traction punt voor punt na. Andries maakte aantekeningen van de bevindingen van Edwin. Dit alles komt te staan in een controlerapport. Ondertussen kregen we tekst en uitleg van Edwin over zijn bevindingen. Zeer leerzaam voor alle aanwezigen. Mijn Traction was als laatste aan de beurt. Het eerste aandachtspunt waren toch wel de banden. Ik weet dat mijn banden al zeker meer dan de helft van de leeftijd van de Traction meegaan. Ze zijn nog door Michelin in Frankrijk gefabriceerd en nog niet voorzien van een dot code. Op het profiel en de wangen van de banden was niets aan te merken. Maar tussen de wang en het loopvlak zaten wel droogte scheurtjes. Iets wat ik zelf, ondanks een regelmatige visuele inspectie, nog niet gezien had. Dus tijd voor nieuw rubber. Zou er nog garantie op zitten na 45 jaar? Verder was er niets aan te merken op de Traction. Ook de proefrit en remmentest werden met vlag en wimpel doorstaan. Nadat Edwin nog wat details van mijn ongerestaureerde Traction, zoals de geschilderde kleurcode (MEV) op het schutboard en de zichtbare gesoldeerde dakplaat aan de aanwezigen liet zien was het tijd voor de afdronk. Siert had voldoende lekkers meegenomen om deze geslaagde middag mee af te sluiten. Restte mij alleen nog de terugweg maar huis. Onderweg nog een Shell tankstation aangedaan om de tank te af te vullen met Vpower. Vraagt de jongedame aan de kassa na het betalen of ik nog een bonnetje wil. Nee jongedame, ik wil niet aan deze aderlating herinnerd worden. Met een goed en voldaan gevoel weer thuis gearriveerd. De Traction is weer 150 kilometers ervaring rijker. En nee; de wolf heb ik niet meer gezien.